Het wordt steeds drukker in onze steden. We hebben niet alleen te maken met een flinke woningbouwopgave, maar we stellen ook eisen aan de kwaliteit van de openbare ruimte; meer verblijfsruimte en meer groen. Minder ruimte voor de geparkeerde auto dus. Dit betekent parkeren in garages.
Om het gebruik van garages te stimuleren, hanteren gemeenten vaak een parkeertarief dat daar is lager dan op straat. Dat was jaren geen probleem. Een plaats in een parkeergarage kost nu eenmaal veel meer dan een plaats op straat. Zo kan de gemeentelijke parkeerexploitatie toch kostendekkend zijn. Deze benadering staat op de tocht doordat private exploitanten zich beroepen op de Wet M&O.

Regelmatig bezoek ik huizensites op zoek naar een woning. Het valt mij op dat een ‘eigen’ parkeerplaats er vaak als een usp wordt aangeprezen. Blijkbaar is het bezitten van een eigen parkeerplaats voor de bewoner de ideale parkeeroplossing. Geldt dit ook voor gemeenten? Is parkeren op eigen terrein de ideale parkeeroplossing? Lees de column van young professional Edwin van der Gracht.

Dat er in veel steden en dorpen plekken zijn met schaarse ruimte voor parkeren hoeft geen betoog. Om parkeren toch enigszins beheersbaar te houden is er parkeerbeleid en zijn er parkeernormen. Vaak vinden we in dergelijk beleid een grens van 85% parkeerdruk benoemd waarboven andere regels gelden. Waarom verdedigen we in parkeerbeleid zo vaak halsstarrig 15% overcapaciteit?