Alle media schreven erover. PowNed schreef: “CJIB gaat los op parkeervrouw: 4,20 euro wordt 700 euro”. De Telegraaf: “Vrouw moet 720 euro aftikken na uurtje parkeren”. Wat is hier aan de hand: is Amsterdam gek geworden?
Als een goed of dienst, zoals parkeren, schaars is en een eerlijke verdeling in het algemeen belang is, zorgt de overheid voor regels. Parkeerplaatsen worden echter niet alleen door de overheid aangeboden, maar ook door marktpartijen. En daarmee komen deze ongewild in concurrentie met elkaar.
Het vakgebied fietsparkeren staat in de kinderschoenen ten opzichte van het parkeren van auto’s – alsof we niet geleerd hebben van het verleden. Er is sprake van een gebrek aan regulering, kwantiteits- en kwaliteitskaders. Dat moet anders!
Het Amsterdamse coalitieakkoord trok flinke aandacht, niet om de laatste plaats omdat de ambitie werd uitgesproken om 7.000 tot 10.000 parkeerplaatsen op te heffen, gemiddeld dus 8.500 plaatsen. Wordt de autobezitter een uitstervend ras in de Amsterdamse binnenstad, vraagt collega Martin Blankendaal zich af.
De afgelopen maanden had ik veel bijeenkomsten over parkeren met bewoners in de randstad. De parkeerdruk stijgt en men kan de auto niet goed kwijt. Dat roept emotie op. Gereguleerd parkeren lijkt onvermijdelijk.
Een tijdje gelden berichtten we over de vraag of straatparkeren onderhevig moet zijn aan btw. De aanleiding was een tweetal zaken waarin een belastingplichtige had geëist dat in de naheffingsaanslag een btw bedrag zou moeten zijn gespecificeerd. De advocaat generaal stelde eerder in haar advies dat hier grond voor is. Afgelopen vrijdag 23 maart 2018, was er uitspraak van de Hoge Raad.
Operationeel manager Corné de Jong (Schiphol) vertelt in het vakblad Parkeer24 over de groei van Schiphol en de daarmee gepaarde transitie van het parkeerportfolio. Lees het artikel van Corné de Jong en collega Erwin van Hout (Spark).