Binnen de Omgevingswet is participatie belangrijker dan ooit. Toch blijkt dit bij het thema parkeren niet zo eenvoudig. Vaak vertaalt dit zich in rumoerige bewonersavonden en raadsdebatten die meer gaan over gevoel dan over feiten. Tegelijk willen we de kennis en ervaring uit buurten juist wél benutten. Hoe zorg je dan voor draagvlak? Wat is er mogelijk om die “moeilijke relatie” tussen participatie en parkeerregulering beter te managen?