Een dynamische parkeerbalans vertelt veel, maar lang niet alles

Parkeerbehoefte
Bijna elke nieuwe ontwikkeling in Nederland genereert een parkeerbehoefte. Een parkeerbalans is dé methode om die parkeerbehoefte in beeld te brengen. Vaak vormen de parkeernormen van de betreffende gemeente – of bij het ontbreken daarvan de kencijfers van het CROW – de basis van de balans. Bij een grotere gebiedsontwikkeling wordt meestal gebruik gemaakt van een dynamische parkeerbalans. Een parkeerbalans waar ook de factor tijd goed meegenomen wordt, waardoor inzicht wordt gekregen in de tussentijdse fases van een ontwikkeling. Waar nodig wordt het gebruik van al in het gebied aanwezige parkeerplaatsen nog opgenomen op basis van actuele parkeertellingen en lijkt het beeld compleet. De uitkomst levert tenslotte het benodigde aantal parkeerplaatsen en dat moet gerealiseerd worden.

Sturend parkeerbeleid
Voor veel ontwikkelingen is daarmee de kous af. Terwijl het eigenlijk pas het begin moet zijn. De dynamische parkeerbalans gaat namelijk uit van parkeernormen en het is zeer de vraag of de te realiseren functies zich wel in het juiste hokje hebben laten stoppen. De parkeernormen gaan meestal uit van vraagvolgend beleid, waarbij geen parkeerregulering of andere sturende maatregelen zijn voorzien. Het aantal parkeerplaatsen geeft dan aan wat nodig is als iedereen die met de auto wil komen, ook daadwerkelijk een plek moet kunnen vinden. Maar tegenwoordig is er vaak niet de ruimte om iedereen te voorzien van een parkeerplaats. Daarom hanteren we sturend parkeerbeleid en wordt steeds vaker parkeerregulering ingevoerd.

Begin van discussie
Een dynamische parkeerbalans is eigenlijk pas de start van het onderzoek naar hoeveel parkeerplaatsen gerealiseerd moeten worden. Het is het vertrekpunt voor de discussie over wat wel en wat niet nodig is. Stel de parkeerbalans geeft twintig parkeerplaatsen aan voor een eetcafé in de buurt. Willen we echt dat buurtbewoners de auto nemen als ze daar gaan eten? Of denk aan een parkeergarage bij een middelbare school in een buitenwijk, waarbij volgens de parkeerbalans vijftig plaatsen nodig zijn en waar docenten voor het parkeren moeten betalen. Willen we echt dat het geld hier naar parkeren gaat in plaats van het onderwijs? Kortom, geeft de dynamische parkeerbalans nu de juiste keuze aan of staan er straks plaatsen leeg en is er geld uitgegeven dat een veel betere bestemming had kunnen krijgen?

Een dynamische parkeerbalans hoort daarom het begin te zijn van de discussie hoe wij met ruimte om moeten gaan en nooit het einde.

Dit artikel is gepubliceerd in Update 60.

Contact
Heb je een vraag of opmerking naar aanleiding van dit artikel? Neem contact op met auteur Ernst Bos, adviseur bij Spark.

Ook jouw kennis en ervaring inzetten bij interessante projecten?  
Bekijk onze vacatures en neem contact met ons op!